Zbigniew Franciszek Bielewicz
Biografia
Zbigniew Franciszek Bielewicz urodził się 24 lipca 1950 roku w Mogilnie. W latach 1969-1973 był podchorążym Wyższej Oficerskiej Szkoły Lotniczej im. Jana Krasickiego w Dęblinie. Po ukończeniu szkoły oficerskiej i promocji na stopień podporucznika został przydzielony do 58 Lotniczego Pułku Szkolno-Bojowego w Dęblinie, gdzie pełnił funkcję pilota-instruktora.
Z Dęblinem i 58. Pułkiem związał się na czternaście lat, zajmując kolejno stanowiska: starszego pilota-instruktora, dowódcy klucza lotniczego, szefa strzelania powietrznego eskadry, zastępcy dowódcy eskadry, dowódcy eskadry oraz szefa sztabu-zastępcy dowódcy pułku. W międzyczasie ukończył zaocznie Wydział Pedagogiczny Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie oraz studia stacjonarne w Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie.
W kolejnych latach pełnił służbę w różnych jednostkach lotniczych, między innymi jako zastępca dowódcy do spraw liniowych w 38 Lotniczym Pułku Szkolno-Bojowym w Modlinie i 2 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Goleniowie. W 1989 roku objął dowództwo 26 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego OPK w Zegrzu Pomorskim. Następnie służył w Dowództwie 2 Korpusu Obrony Powietrznej w Bydgoszczy, gdzie odpowiadał za szkolenie wojsk lotniczych.
W 2001 roku został dowódcą 2 Korpusu Obrony Powietrznej, a w tym samym roku awansował na stopień generała brygady. W późniejszych latach objął stanowisko szefa szkolenia Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej, a następnie szefa szkolenia Sił Powietrznych. W 2005 roku otrzymał nominację na stopień generała dywizji. Odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasługi. W 2009 roku zakończył zawodową służbę wojskową.