Władysław Radomski
Biografia
Władysław Feliks Radomski urodził się 18 maja 1887 roku w Mogilnie, w wielodzietnej rodzinie Bazylego i Anny z Rosińskich. Uczęszczał do gimnazjum w Trzemesznie, skąd został zmuszony do wystąpienia z powodu przynależności do Towarzystwa Tomasza Zana.
W latach 1912-1914 pełnił funkcję prezesa „Sokoła” w Janówcu. W 1914 roku został wcielony do wojska niemieckiego i przydzielony do intendentury. Po wyjściu z wojska pracował w Śremie, gdzie był inicjatorem tajnej Rady Ludowej i brał udział w oswobodzeniu miasta podczas powstania wielkopolskiego.
Około 1925 roku osiadł w majątku Rakówka. Działał społecznie, będąc prezesem Związku Polskich Kupców Zbożowych, członkiem Izby Przemysłowo-Handlowej, wiceprezesem Giełdy Zbożowej i Towarowej oraz członkiem Zarządu Głównego Związku Towarzystw Kupieckich w Poznaniu. Do 1939 roku był wicedyrektorem Polskiego Biura Eksportu Zboża w Gdańsku. 9 sierpnia 1936 roku został ciężko ranny w wypadku w Orłowie Morskim.
W 1928 roku został wybrany senatorem II kadencji z województwa poznańskiego z Listy Chrześcijańskiej Demokracji. W pierwszych dniach II wojny światowej, ostrzeżony przez Niemca, że znajduje się na liście osób przeznaczonych do rozstrzelania w Śremie, uciekł do Warszawy.
Po wojnie wrócił do majątku Rakówka, ale został on przejęty przez państwo na mocy dekretu o reformie rolnej. Pracował w różnych instytucjach w Śremie, Inowrocławiu i Poznaniu, a także w banku w Kościanie, skąd wyrzucono go w 1952 roku tuż przed emeryturą. Zmarł 4 grudnia 1976 roku i został pochowany na cmentarzu katolickim parafii NMP Wniebowziętej w Kościanie.